Iga Świątek “przeszła grę”. Szaleństwo! Nie obyło się bez skandalu. “Wstydź się”

To trzeba było zobaczyć na własne oczy – Iga Świątek, na czele reprezentacji Polski, sprawiła, że dzisiejsza sesja autografowa w Arenie Gorzów przerosła najśmielsze oczekiwania. Tysiące ludzi ustawiło się w długiej kolejce, by móc w krótkim okienku czasowym, od godz. 14:30, zdobyć podpis jednej z obecnie największych ambasadorek polskiego sportu. Reporter Interii spotkał rodzinę, która – gdyby przyznawano plakietki – miałaby cztery pierwsze numery. – Stanęliśmy już o godz. 10, ale jesteśmy przeszczęśliwi – powiedzieli. Niestety nie obyło się także bez skandalu, czego świadkiem był korespondent Interii.

Gdy zobaczyłem mrowie ludzi, którzy ustanowili baaaaardzo długą, wielokrotnie zakręcającą kolejkę przed halą w Gorzowie, zrozumiałem, że w piątek przed meczem Polek z Nową Zelandią oglądałem zaledwie “garstkę” osób. Oryginalny pomysł, aby zaprosić kibiców Igi Świątek i polskiej kadry na jedyną taką, oficjalną sesja autografową, zakończył się absolutnym strzałem w dziesiątkę.

Tłumy do Igi Świątek, niesamowita sesja. Wielogodzinna kolejka
Szybko pojawił się jednak “problem”, bo było pewne, że półgodzinne okienko na autografy (od 14:30 do 15) pozwoli zaspokoić tylko garstkę fanów. Na sobotni mecz Nowej Zelandii z Rumunią sprzedano około 2500 biletów, co było warunkiem stanięcia do kolejki. Na tyle więc można szacować potencjalną liczbę chętnych na autografy. Nie było więc większym zaskoczeniem, że organizatorzy, przy pełnej aprobacie głównych bohaterek, widząc te tłumy, zaczęli wydłużać czas. W efekcie ostatni autograf wiceliderka światowego rankingu złożyła mniej więcej po 53 minutach, czyli o godzinie 15:23.

Pani Igo, jeszcze dziesięć – krzyknął ktoś, zapewne odliczając, że wówczas byłby w gronie szczęśliwców. Prawda jest jednak taka, że nie sposób było zadowolić wszystkich. – Przecież ta sesja musiałaby trwać do jutra, żeby nikt nie odszedł z niczym – zażartowała starsza pani, opierając się o barierkę i z odległości kilku metrów wykonując zdjęcia Świątek.

W tłumie, przy sporej dozie szczęścia, Interii udało się wyłowić czteroosobową rodzinę, która zajęła cztery pierwsze miejsca w kolejce. – W tej tzw. nieVIPowskiej – doprecyzowali państwo ze Słupcy, z województwa wielkopolskiego, między Poznaniem a Koninem.

Czekaliśmy od godziny 10, byliśmy pierwsi w kolejce. Naprawdę bardzo nam zależało i jesteśmy niezwykle podekscytowani. Szkoda tylko, że nie mogliśmy zrobić sobie zdjęcia, na czym nam bardzo zależało. Ogólnie jesteśmy jednak mega przeszczęśliwi, że mogliśmy zobaczyć Igę z tak minimalnej odległości

Na stwierdzenie, że blisko pięciogodzinne oczekiwanie to nie lada poświęcenie, odrzekli: – To prawda, ale na końcu było warto. Nieczęsto zdarza się taka okazja, dlatego zdecydowaliśmy się przyjechać dużo wcześniej, żeby mieć szansę zobaczyć Igę wraz z innymi zawodniczkami i zdobyć ich autografy – kontynuowali. Dodali, że całą czwórką amatorsko zaczęli grać w tenisa, a pasję zaszczepił w nich nie kto inny, jak sześciokrotna triumfatorka Wielkiego Szlema.

Wielogodzinne oczekiwanie zaowocowało czymś jeszcze, co nie miałoby prawa zadziać się w innych okolicznościach. – Rozmawialiśmy z pozostałymi fanami. Zawarliśmy wiele znajomości, a przy okazji okazało się, że świat jest mały. W ogóle nie było czuć zimna, ani zmęczenia – zapewnili.

Kilka minut przed godziną 15 swój cel osiągnęły także Julia i jej mama, Iwona z Koszalina. – Tak, to my z godziny 12 – uśmiechnęły się i ponownie przekazały serdeczne podziękowania. Ale do tego ostatniego jeszcze wrócimy…

Współczujemy wielu osobom, bo nie ma opcji, żeby wszystkim się udało. Już wczoraj byłyśmy w gronie szczęśliwców, po zakończeniu debla, gdy Iga przyszła rozdać autografy. Córce udało się zrobić zdjęcie, nie tylko z Igą, ale także z Kasią Kawą i Dawidem Celtem – zaznaczyły.

W tym miejscu być może niektórzy kibice potrzebują wytłumaczenia, więc w ich imieniu dopytałem obu pań: jeśli dzień wcześniej zdobyły autografy, to jaka jest motywacja, aby nazajutrz stanąć w kilkugodzinnej kolejce? – Bo to jest kolejny dzień z okazją na spotkanie z taką gwiazdą, jak Iga. Dopingujemy dziewczyny na każdym kroku, dziś nawet na siłowni spotkałyśmy się z Kasią Kawą – roześmiały się i zaznaczyły, że w tym roku za swoją idolką poleciały do Nowego Jorku na US Open.

– Ja ustawiłam się w kolejce o godz. 13. Jeszcze wtedy nie była ona tak bardzo długa, ale szybko zaczęła się tworzyć. Przyszło mnóstwo osób, a ja jestem wniebowzięta – mówiła Interii z emocjami w głosie Natalia z Gorzowa. – Pani Iga jest przemiła, mam nadzieję, że jak najwięcej państwa zdąży zdobyć autograf. Mnie udało się zdobyć kilka podpisów, ale było to szybkie podsunięcie dwóch zdjęć i koszulki – dodała, czemu przysłuchiwała się koleżanka Klaudia z Poznania.

Skandal, który nie powinien mieć miejsca. Mężczyzna się zreflektował
Gdy przedłużona niemal o drugie tyle sesja dobiegła końca, starsi kibice ze zrozumieniem podeszli do sprawy i zaczęli pozdrawiać Świątek, gdy ta odchodziła od stolika i, otrzymawszy piękny bukiet róż, wraz z koleżankami kierowała się do zaparkowanego tuż przy drzwiach vana. Największe wyzwanie czekało rodziców najmłodszych, jak m.in. kilkuletniej dziewczynki, która zachodziła się płaczem, nie doczekawszy się spotkania ze swoją idolką. To trudne, ale trzeba wytłumaczyć, że Iga chciałaby uszczęśliwić wszystkich, lecz siłą rzeczy jest to po prostu niemożliwe.

Było kilka drobnych incydentów – powiedział mi jeden z ochroniarzy. I być może niestety z takich powodów jedno lub drugie dziecko musiało opuścić sesję z niedosytem. Wysłannik Interii sam był świadkiem skandalicznej sceny, która z każdą kolejną minutą coraz bardziej podnosiła temperaturę. Otóż bardzo blisko czoła kolejki wepchał się mężczyzna, wraz ze swoim dzieckiem i nie reagował na żadne argumenty. Wręcz przeciwnie, bezczelnie odpowiadał, nie licząc się z kobietami, które zwracały mu uwagę. Aby znaleźć się w tym położeniu, one musiały odstać swoje od godz. 12.

Proszę pana, pan tu nie stał. Dwadzieścia osób jest świadkiem, że pan się tutaj wbił. Prosimy, tam dalej stoi matka z niepełnosprawnym dzieckiem. Jak panu nie wstyd? Proszę stąd odejść – zwracały uwagę kolejne osoby, ale mężczyzna w średnim wieku pozostawał nieprzejednany, ironicznie się uśmiechając. Błagalne prośby o wezwanie kierownika ochrony spełzły na niczym.