Dwa razy 0:2 Osaki, przerwa medyczna w trzecim secie. Co z meczem ze Świątek?

Odkąd Tomasz Wiktorowski został trenerem Naomi Osaki, nie doszło jeszcze do starcia jej podopiecznej z Igą Świątek. A była taka realna możliwość, najpierw w Montrealu, później w US Open. To Polka wcześniej przegrywała. A teraz panie mogły wpaść na siebie w czwartej rundzie Australian Open, w najbliższy poniedziałek. Iga dziś pierwszy warunek spełniła, awansowała do trzeciej rundy, musi tam ograć Annę Kalinską. Na Naomi Osakę lub Soranę Cirsteę czekała zaś już w 1/16 finału Maddison Inglis. Japonka źle zaczęła dwa pierwsze sety w potyczce z Rumunką. A jak skończyła?

Iga Świątek nie miała dotąd okazji zmierzyć się z Osaką, odkąd trenerem dwukrotnej triumfatorki Australian Open został Tomasz Wiktorowski. Czołowiek, któy doskonale zna wszystkie słabsze i mocniejsze punkty swojej byłej podopiecznej. Dwa razy było już tego blisko, nie udało się. Teraz szansa jest jednak większa, bo ścieżka Świątek i Osaki do czwartej rundy nie jest specjalnie wyboista.

Polka w czwartek wygrała swoje starcie na John Cain Arena z Marie Bouzkovą 6:2, 6:3. Gładko, ale też Czeszka nie jest tenisistką, która miałaby jakiekolwiek argumenty w starciu z wiceliderką światowego rankingu.

Co innego Sorana Cirstea – doświadczona zawodniczka, kończąca już w tym sezonie karierę. Jeszcze z pokolenia Agnieszki Radwańskiej, Caroline Wozniacki czy Angelique Kerber. Wciąż potrafi błysnąć, wygrała w Brisbane z Anstazją Pawluczenkową i Jeleną Ostapenko, już w Melbourne – z Evą Lys. Ma sporo atutów, nie można 35-latki lekceważyć.

Wie o tym doskonale Tomasz Wiktorowski, który jako pełnoprawny trener Agnieszki Radwańskiej czterokrotnie przygotowywał ją do starć z Rumunką. I tyle samo razy – Igę Świątek. Bilans? 8:0 dla jego podopiecznych. To dziewiąte było celem na Margaret Court Arena.

Australian Open. Naomi Osaka kontra Sorana Cirstea. Ważny mecz dla Igi Świątek i jej sztabu
Tymczasem Osaka zaczęła to spotkanie źle, szybko została przełamana. Przy stanie 0:2 i 0-15 kamery pokazały sztab szkoleniowy Japonki, Wiktorowski był trochę zaniepokojony. Naomi uderzała mocno, ale na wiwat.

Szybko jednak ten celownik uległ odpowiedniej kalibracji. Co istotne – to Japonka zdołała zepchnąć starszą rywalkę do defensywy, a przecież tego Cirstea powinna unikać. Nie jest zawodniczką defensywną, nie potrafi biegać tak jak Coco Gauff czy Iga Świątek. I to się szybko zemściło. Podopieczna Wiktorowskiego szybko odrobiła straty, a kolejne przełamanie, do zera, okazało się tym decydującym.

Rumunka wywalczyła jeszcze break pointa w dziewiątym gemie, przy stanie 3:5. To była jej ostatnia szansa na przedłużenie tego seta. I rozegrała świetną akcję, przejęła inicjatywę, “złapała” Osakę w połowie kortu. Japonka kapitalnie się broniła, wykonała piruet, zdołała odbić piłkę przy próbie minięcia. I trafiła w kort – wyszła z tego. A za moment dorzuciła dwa brakujące punkty: ten ostatni asem.

Znów kamery pokazały Wiktorowskiego, tym razem na twarzy Polaka pojawił się delikatny uśmiech. I klaskał, bo jego podopieczna wygrała seta 6:3.

Cirstea mogła mieć żal do siebie za tę partię, straciła dużą szansę, którą na początku dała jej rywalka. Tyle że nie pomogła sobie sama pierwszym serwisem, miała tu wręcz wstydliwe statystyki. A sam drugi to za mało na tak mocno grającą czterokrotną wielkoszlemową mistrzynię.

Rumunka musiała więcej ryzykować, sama chyba doszła do takiego wniosku. Przejmować inicjatywę, wymuszać błędy Japonki, ale też korzystać z jej mocy. Druga partia zaczęła się tak jak pierwsza – dwa gemy wygrała Cirstea.

I tak jak wtedy, Naomi momentalnie te straty odrobiła. Zaczęła wyciągać Rumunce wszystkie atuty, miała dwa break pointy na 4:3, co pewnie – przy bardzo dobrej w tym okresie grze – załatwiłoby sprawę. A tymczasem Rumunka wróciła do gry, wybroniła się. Mało tego, sprawiła, że Osaka zupełnie się pogubiła. I zamiast odpoczywać już przed spotkaniem z Inglis, przegrała seta 4:6.

Na Margaret Court Arena działy się więc cuda. I nie inaczej było w trzeciej partii, decydującej. Tym razem to Osaka wygrała dwa pierwsze gemy, przełamała rywalkę. A po trzecim gemie, mając 2:1, nagle… poprosiła o przerwę medyczną. I opuściła z fizjoterapeutką kort, udała się do szatni.

Aż wróciły sceny z zeszłego roku, gdy w meczu trzeciej rundy z Belindą Bencic skreczowała po pierwszym secie. Teraz wróciła do gry, od razu dołożyła kolejnego gema. Nie uderzała już może z taką siłą, korzystała bardziej z rotacji. Obroniła dwa break pointy, znów odskoczyła na 4:2. A później dokończyła dzieła, korzystając z nerwów Rumunki. Mimo kłopotów ze zdrowiem, awansowała do trzeciej rundy. Triumfowała 6:3, 4:6, 6:2.

I jeśli ona sama w sobotę pokona Maddison Inglis, a Świątek Kalinską, to dwa dni później dojdzie do ich bezpośredniej konfrontacji. Zapewne na Rod Laver Arena.